• Alles over Bewustwording, Innerlijke Rust & Balans

    Stressmanagement | Spiritualiteit | Energiewerk | Intuïtieve Ontwikkeling 

  • Oei ik Groei!

    Steeds vaker krijg ik de vraag van mensen wat ik nu precies aan het doen ben. Je bent zo anders, zo kennen we je helemaal niet. Gaat alles wel goed met je?  Waarom doe je dat eigenlijk?  En als ik dan probeer uit te leggen wat ik doe en waarom ik dat doe krijg ik vaak als antwoord; Je moet er maar zin in hebben.  Dat klopt helemaal je moet er maar zin in hebben.

    En ik ben een van die zielen die hier zin in heeft. Ik ben degene die op zoek is naar de ware essentie van het leven. Het hoe en het waarom, wat er nog allemaal meer is heeft me altijd al gefascineerd. En ik weet dat ik niet de enige ben. We leven in een tijd waar steeds meer mensen op zoek zijn naar bezinning, op zoek zijn naar die innerlijke rust en hebben vragen over de zin van ons bestaan. Ik zal jullie daarom vertellen wat voor mij het pad van spiritualiteit betekent zoals ik het ervaar en hoe ik deze vorm van persoonlijke ontwikkeling zie. 

    Nou pak wat lekkers, wikkel je lekker in een dekentje dan wens ik je veel leesplezier ;)

    Om een plek te vinden waar je jezelf thuis voelt, een plek waar jij met je zelf kunt leven een plaats waar je jezelf volledig accepteert en waar je onvoorwaardelijk van jezelf houd moet je op reis. Een pelgrimstocht. En de Heilige ben jijzelf..

    We worden allemaal geboren als een klein naakt wezentje, mens genaamd, puur en zuiver van hart. Zonder (voor)oordelen, zonder twijfel, haat of spijt. We Zijn simpelweg, maken kenbaar wat we willen of hoe we ons voelen door ons te uiten en zijn dankbaar als we gehoord worden. Een stralende energie van onvoorwaardelijke liefde en ultieme dankbaarheid. Deze pure en zuivere kern is altijd in ons aanwezig en wordt ook wel ziel genoemd.

    Onze ziel, het Licht waar we in wezen uit bestaan, kiest ervoor om te reïncarneren hier op aarde om te leren om zo tot een steeds hogere evolutie graad te kunnen komen. De energie van dit goddelijk licht daalt af en komt in een solide vorm in o.a. het menselijk lichaam terecht. En daar zijn we dan, het wondertje van iedere ouder.

    Dit licht van onvoorwaardelijke liefde, onze ziel dus, staat in verbinding met het Universum, simpelweg omdat het energie betreft. En alles in het gehele Universum is energie en dus met elkaar verbonden. Wij maken als mens deel uit van het Universum en delen dezelfde universele energie..

    Daarom krijgen we stroom als we een klink aanraken, of dat onze haren statisch zijn bijvoorbeeld. Er is geen hogere wiskunde voor nodig om te snappen dat dit energie is. Maar als we vervolgens gaan praten over energie die niet gelijk voelbaar is of direct verklaarbaar dan zijn we ineens raar, dan zal het wel niet goed gaan met je, dan ben je een beetje koek koek. Dat is toch om te lachen vind je niet?! Maar goed ik dwaal af, waar was ik ook alweer? Oh ja….

    Naarmate het kleine wondertje groeit wordt ook het Ego geboren; het gereflecteerde bewustzijn dat als zelfbewustzijn wordt ervaren. Alles wat we meemaken en ervaren in onze nabije omgeving (reflectie) nemen we aan als waarheid. Onze ziel raakt langzaam de weg kwijt omdat hij zich steeds met identificeert met dit gereflecteerde bewustzijn, het ego genaamd.


    Naarmate we ouder worden krijgen we onze eigen ideeën over de werkelijkheid. Er verandert iets in ons bewustzijn. We zijn het niet langer eens met onze omgeving en gaan op zoek naar onze eigen waarheid. Dit is een noodzakelijk en universeel aspect van onze persoonlijke ontwikkelingsreis. Dit hoort bij de weg van de Ziel. Deze verandering in ons bewustzijn brengt een beweging en stroming op gang waardoor we ons ego willen overstijgen en verbinding zoeken met onze ware kern. We zijn op zoek naar balans.

    Dit gaat vaak gepaard met emoties. Emoties zoals schuldgevoel, schaamte, boosheid, spijt, verdriet zijn ego- aspecten die (onnodig) lijden veroorzaken. Het zijn die emoties die we liever ontkennen. We vrezen de pijn die deze emoties met zich meebrengen. Emoties die we liever onderdrukken of waar we geeneens besef van hebben dat ze in ons sluimeren.

    Er is vaak een heftige gebeurtenis voor nodig om onze ziel wakker te schudden, zoals het verlies van een dierbare (kind), traumatische ervaring, scheiding, midlifecrisis etc. Deze trigger kan ons doen beseffen dat we het anders willen (moeten) gaan aanpakken. 

    Dit kan net het duwtje in de rug zijn voor je om veranderingen door te kunnen voeren, knopen door te kunnen hakken of om beslissingen te nemen die je zonder deze (traumatische) ervaring niet zo nemen.

    Dit was ook voor mij een start van een nieuw begin zo'n 20 jaar geleden. Om de cirkel te kunnen doorbreken waar ik in me bevond. Deze stap heb ik kunnen zetten dankzij een voorouder die deze stap reeds gezet had en voor mij zo het pad vrij had gemaakt om te kunnen bewandelen. 

    Was ik toen bewust van al mijn (oude) pijnen, accepteerde ik me toen volledig? Nee totaal niet, maar ik was me daar toendertijd nog niet (volledig) van bewust. Ik had dan wel een cirkel doorbroken maar ik (h)erkende mijn (oude) patronen (nog) niet. Dit bewustwordingsproces, ons innerlijke groeiproces kun je  niet forceren. Groeien kost nu eenmaal “tijd” En de ziel kent geen tijd zoals wij mensen tijd kennen. Zoals ik dan ook vaak zeg; "goed werk heeft tijd nodig"

    De lagen die we door ons gereflecteerd bewustzijn (ego) op hebben gebouwd door de tijd, ook in vorige levens, hebben ons als ziel steeds verder verwijderd van onze ware kern. De gemoderniseerde wereld waar we intussen in leven heeft hier ook behoorlijk aan bijgedragen.  Onze intuïtie bijvoorbeeld wordt allang niet meer gehoord, we vertrouwen meer op ons denken en alle kanalen die van buitenaf zoals Social Media, TV, Roddels etc.  

    Maar om ons innerlijk groeiproces te stimuleren is het van het grootste belang dat we weer gaan “luisteren” naar onze intuïtie. Dit gevoel bevindt zich in ons lichaam, ook wel bekend als onderbuikgevoel. Het is deze innerlijke “stem” die ons laat kennismaken met ons hart. Door te luisteren naar deze stem kunnen we balans creëren tussen lichaam en geest. Als je dit kunt bewerkstelligen kun je met meer rust je pad vervolgen. Dat is al een heel mooi gegeven als je het mij vraagt. 

    Maar het kan ook zijn dat je nog meer verdieping zoekt in het leven, dat je op zoek bent naar de ware zin van het leven. Deze verdieping noem ik het spirituele pad. Dit pad brengt verlichting. Een gevoel van thuiskomen, de ervaring met alles verbonden te zijn, een eenheid van lichaam, geest en ziel. De vreemde eend in de bijt durven zijn.

    En dit pad gaat gepaard met groeipijnen, zielenpijn. 

    Om die kaders te doorbreken is het van essentieel belang dat je eerlijk bent naar jezelf, je trots opzij schuift en de verantwoordelijkheid neemt over je eigen leven. Niet langer wijzen met je vinger naar de buitenwereld maar (h)erkennen wat er diep in jezelf afspeelt. Verantwoordelijkheid nemen betekent niet de schuld op jezelf nemen, maar juist Trouw blijven aan jezelf. Niet langer vanuit slachtofferrol naar het leven kijken, maar vanuit leiderschap beseffende dat je een keuze hebt hoe jij jou leven wilt leven. Geen oordelen meer vellen over hoe oneerlijk iets is, hoe zuur, zwaar of pijnlijk dit ook is. Maar kiezen voor jezelf.  Jezelf (en de ander) het allerbeste wensen wat er maar bestaat hoe veel pijn het ook heeft gedaan. Elkaar het licht in de ogen te gunnen. 

    Diep van binnen weten we vaak wel dat er iets zit waardoor we niet onszelf durven te zijn of zelfs kunnen doorschieten in schijn spiritualiteit. Deze vorm van spiritualiteit is een truc van het ego om te kunnen blijven waar je op dit moment bent in je groeiproces. Dit doet het ego niet om je te kwellen of te kwetsen maar uit angst voor verandering. En ergens weten we dat, we voelen het diep in onszelf maar zijn nog niet zover om de angst te omarmen. Angst voor verandering, angst voor verlies, angst voor pijn. Dat is allemaal oké maar doe jezelf dan een lol en laat deze schijn los en kom terug met beide voeten op de aarde en begin opnieuw. Je bent nooit te oud om te leren en elk moment kun je opnieuw beginnen.

    Dit proces wat ik het spirituele pad noem doe je niet in een paar weken, of maanden. Nee het is een levenswijze voor de rest van je reis hier. Het spirituele pad bewandel je alleen, het is jouw unieke pad. Een pad van pijn en verlichting tegelijk.

    Je moet afscheid nemen, of er word afscheid van jou genomen zonder dat je daarvoor hebt gekozen. Je wordt geconfronteerd met jezelf, met die kant van jezelf die je helemaal niet wilt kennen, omdat je die stom vind, of jezelf ervoor schaamt. Trauma’s die aan het licht komen, Oud zeer wat ver weggestopt zat wat gehoord wil worden.. Ja het doet pijn fysiek en mentaal. Het lijkt of je in een chronische depressie terecht komt of in een burn out die maar niet lijkt te verbeteren. Maar je ontdekt ook een kracht in jezelf een gevoel van warmte diep in jezelf als je eenmaal Ja tegen jezelf zegt.

    Het is deze warmte waardoor je niet langer afhankelijk wilt zijn van (genots)middelen van buitenaf. Die alcohol, drug, seks,-, gok, rook, game verslaving of verkeerd (overmatig) eetgedrag dient je niet langer. Het is die warmte in je hart die je doet beseffen dat je meer waard bent dan wat je nu bent. Het is die warmte die je de kracht schenkt, en dan heb ik het niet over wilskracht, maar je innerlijk kracht, die drijfveer waardoor je weer durft te geloven in jezelf, zodat je de drempel over stapt om je leven vanaf dan anders in te richten.  

    Het is de stap om hulp te vragen bij vrienden, de huisarts of instanties, de stap om te praten met anderen die in hetzelfde schuitje zitten als jij. De stap richting je ware zelf. Dit vraagt geduld, respect, overgave, dankbaarheid en vooral vergeving. Vergeving voor jezelf en voor de ander, de situatie of de ervaring. Uit eerbied voor je Ziel. Het blijft vallen en opstaan en soms lijkt het niet te doen waardoor je op wilt geven. Maar als je op je hart vertrouwt kom je uiteindelijk daar waar je wilt zijn.

    Het spirituele pad bewandel je alleen. Een pad waar wijsheid wordt verkregen die je zult koesteren met heel je hart. Dankbaarheid die je zult vinden in donkere dagen, Kracht die je ervaart om niet op te geven zelf niet in je donkerste momenten. Een pad waar je verbinding legt tussen je hoofd en je hart als je durft te geloven in jezelf.

    Dat is wat ik doe lieve mensen en ik ben niet de enige….

    Enne... als ik het kan, kan jij het ook!